Իստմիկո-ցերվիկալ անբավարարությունը (ԻՑԱ) վտանգավոր վիճակ է, որը կարող է բերել հղիության վաղաժամ ընդհատման կամ վաղաժամ ծննդաբերության: ԻՑԱ ախտորոշվում է վիժումների 15-42% դեպքերում և ախտորոշումը հաճախ կատարվում է հղիության ընդհատումից հետո:

Բժիշկ մանկաբարձ-գինեկոլոգները հորդորում են վաղ հետազոտություն կատարել՝ ԻՑԱ զարգացման վտանգn ախտորոշելու համար:

ԻՑԱ-ն արգանդի վզիկի անկարողությունն է հղիության ընթացքում փակված մնալ: Ընդ որում, տեղի է ունենում արգանդի վզիկի անցավ բացում, որն առաջացնում է հղիության ընդհատում 14 և ավելի շաբաթականում:

Ֆիզիոլոգիական գործընթացների հերթականությունը ԻՑԱ-ի ժամանակ.

• մեխանիկական ծանրաբեռնվածության մեծացում` ներքին կոնքի վրա,
• պտղաբշտի տեղակայում` ցերվիկալ խողովակում,
• հարպտղային թաղանթների վարակում,
• պտղաջրերի արտահոսք,
• հղիության վաղաժամ ընդհատում:

Իստմիկո-ցերվիկալ անբավարարության տեսակները

Տարբերում են ԻՑԱ հետևյալ տեսակները.

• ֆունկցիոնալ (հորմոնալ). ձվարանների ֆունկցիայի իջեցման կամ հիպերանդրոգենիայի ժամանակ,
• օրգանական (արգանդի վզիկի վնասվածքներ),
• սեռական համակարգի բնածին զարգացման անոմալիաներ,  շարակցական հյուսվածքի դիսպլազիա:

ԻՑԱ առաջացման ռիսկի խումբ են համարվում հղիի անամնեզում վիժումների և վաղաժամ ինքնուրույն ծննդաբերությունների առկայությունը. արգանդի վզիկի վնասվածքները, տրավմատիկ ծննդաբերությունները, էրոզիաների վիրաբուժական ռադիկալ բուժումը, վերարտադրողական օգնող մեթոդների կիրառումը, հորմոնալ խանգարումները:

Բազմապտուղ հղիության ժամանակ` անգամ թվարկված գործոնների բացակայության դեպքում, ԻՑԱ զարգացման կանխարգելման համար պարտադիր է լրացուցիչ հետազոտություն կատարել:

Ախտորոշումը

• Ուլտրաձայնային հետազոտությունը (տրանսվագինալ) շատ կարևոր է ԻՑԱ-ի դեպքում: Այն հնարավորություն է տալիս արգանդի վզիկի վերաբերյալ ստանալ լիարժեք տեղեկություն:
• Գինեկոլոգիական հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հայտնաբերել այն նշանները, որոնք կարող են խոսել ԻՑԱ-ի մասին՝ կարճացած, փափկած արգանդի վզիկ, բաց ցերվիկալ խողովակ, պտղի տեղակայում` բավականին ցածր կամ` նրա հպում փոքր կոնքի մուտքին:

Բուժումը

Ներկայում օգտագործվում են բուժման հետևյալ միջոցները.

• Վիրաբուժական. որի ժամանակ կարեր են դրվում արգանդի վզիկին: Վիրահատությունը հաճախ կատարվում է կանխարգելման նպատակով (եթե անամնեզում առկա է ԻՑԱ)՝ 12-16 շաբաթականում,  և անհետաձգելի ցուցումներով՝ մինչև 25 շաբաթականը:
• Կոնսերվատիվ բուժում. կատարվում է ծանրաբեռնվածությունը թուլացնող մանկաբարձական պեսարիների ներդրում (Մեյերի օղակներ)` բուժական և կանխարգելիչ նպատակով: Այս միջամտությունն իրականացվում է 25 շաբաթականից ավելի ժամկետում: Այն կիրառվում է նաև, եթե անհնար է արգանդի վզիկին կարեր դնել: