70-ամյա բուժառուն կլինիկա է դիմել հետևյալ գանգատներով՝սեռական ուղիներում օտար մարմնի զգացողություն, դժվարացած միզարձակում, միզապարկի մշտապես      ոչ լրիվ դատարկման զգացում։  

Գինեկոլոգիական զննմամբ կնոջ մոտ հայտանբերվել է արգանդի իջեցում` I –II աստիճանի և արտահայտված ցիստոցելե, իսկ ՈՒՁՀ-ով՝արգանդի լորձաթաղանթի պոլիպ և արգանդի խոռոչում հեղուկ պարունակություն։ Կատարվել է արգանդի խոռոչի պարունակության հյուսվածքաբանական հետազոտություն, հաստատվել է արգանդի խոռոչի պարունակության բարորակ բնույթը, շեղումներ չեն հայտնաբերվել։ Որոշվել է կատարել մոդիֆիկացված մանչեստերյան վիրահատություն։ Վիրահությունից հետո բուժառուն երրորդ օրը բավարար վիճակում դուրս է գրվել։

Սովորաբար, մանչեստերյան վիրահատությունը կատարվում է արգանդի պարանոցի ախտաբանական փոփոխությունների, հիվանդությունների, դեֆորմացիաների դեպքում (էլոնգացիաներ, արգանդի պարանոցի հետծծնդաբերական պատռվածքներ, նախաքաղցկեղային վիճակներ)։

Մոդիֆիկացված մանչեստերյան վիրահատությունը կատարվում է  ո՛չ միայն արգանդի պարանոցի խնդիրների, այլ նաև արգանդի և հեշտոցի պատերի իջեցումների ժամանակ։                
Մոդիֆիկացված մանչեստերյան վիրահատության ժամանակ կատարվում է արգանդի պարանոցի ամպուտացիա և արգանդ-սրբանային ու հիմքային կապանների ամրացում (ֆիքսացիա), որի շնորհիվ է՛լ ավելի է ամրանում կոնքի հատակը։ Կատարվում է նաև հեշտոցի առաջային պատի պլաստիկա և կապաններով ֆիքսացիա, որի շնորհիվ ապահովվում է արգանդի և հեշտոցի պատերի բարձրացում մինչև նորմալ դիրք։ Արդյունքում վերանում են միզարձակման խանգարումները, անհարմարությունը և բարելավվում է բուժառույի կյանքի որակը։   

Այս վիրահատական մեթոդը նպատակահարմար է հատկապես մեծահասակների դեպքում, քանզի այն առավել քիչ տրավմատիկ է, հետվիրահատական շրջանն անցնում է համեմատաբար թեթև՝ առանց արտաքին վերքային մակերեսի։