1. Ի՞նչ է հետծննդաբերական դեպրեսիան:

Հետծննդաբերական դեպրեսիան — դա հոգեկան վիճակ է, որը կարող է առաջանալ ծննդաբերությունից հետո՝ սովորաբար... առաջին շաբաթների կամ ամիսների ընթացքում։

Հետծննդաբերական դեպրեսիան ավելի խորն է և կարող է երկար տևել՝ ազդելով մոր հուզական, ֆիզիկական և մտավոր վիճակի վրա։

2. Որո՞նք են հետծննդաբերական դեպրեսիայի հիմանական նշանները:

• Տխրություն, դատարկության զգացում,
•  արցունքոտություն առանց ակնհայտ պատճառի,
• անշուքություն, անտարբերություն կամ խիստ մեղավորության զգացում,
• անքնություն կամ հակառակը՝ չափազանց շատ քուն,
• ուտելու ռեժիմի փոփոխություն,
• անհանգստություն, գրգռվածություն,
• դժվարություն կապվելու կամ կապվածություն զգալու երեխայի հետ,
• ոչ ազնիվ կամ վախեցնող մտքեր (օրինակ՝ վնասի մասին մտքեր),
• ուժի բացակայություն, հետաքրքրությունների կորուստ:

3. Ինչո՞ւ է առաջանում հետծննդաբերական դեպրեսիան:

•  Հետծննդաբերական դեպրեսիայի առաջացման հիմնական պատճառներն են.
• հորմոնալ փոփոխությունները (էստրոգեն, պրոգեստերոն),
• քնի պակասը,
• սթրեսը և մեծ պատասխանատվությունը,
• սոցիալական աջակցման պակասը,
• նախկին դեպրեսիայի կամ անհանգստության պատմությունը:

4. Ո՞ր մասնագետներին է անհրաժեշտ դիմել հետծննդաբերական դեպրեսիայի կասկածի դեպքում:

Հետծննդաբերական դեպրեսիան ախտորոշելու, բուժելու համար անհրաժեշտ է դիմել՝ նյարդաբանի կամ հոգեբույժի և պարտադիր հոգեբանի, քանի որ հարկավոր է իրականացնել համակցված բուժում: 

5. Կարո՞ղ է հետծննդաբերական դեպրեսիան ազդել երեխայի վրա:

Այո, կարող է, քանի որ երեխան զգում է մոր տխրությունը, լարվածությունը, որից էլ նա կարող է դառնալ անհանգիստ: 

6. Արդյո՞ք միշտ է առաջանում հետծննդաբերական դեպրեսիա:

Ոչ, միշտ չէ, որ առաջանում է հետծննդաբերական դեպրեսիա : Հնարավոր է կարճատև դեպրեսիվ վիճակ (baby blues), որը սովորաբար տևում է 1-ից-2 շաբաթից ոչ ավելի և ինքնուրույն անցնում է: Անհրաժեշտ է նշել, որ դեպրեսիայի կամ դեպրեսիվ վիճակի առաջացումը միշտ չէ, որ լինում է:

7. Ինչպե՞ս խուսափել հետծննդաբերական դեպրեսիայից:

Հետծննդաբերական դեպրեսիան լիովին կանխել միշտ հնարավոր չէ, բայց հնարավոր է նվազեցնել դրա ռիսկը։ Դրա համար կարևոր է.

• հոգեբանորեն պատրաստվել մայրությանը,
• ունենալ ընտանիքի և մտերիմների աջակցությունը,
• բավարար հանգստանալ և քնել,
• ընդունել սեփական զգացմունքները առանց ինքնամեղադրանքի.
• առաջին անհանգստացնող նշանների դեպքում ժամանակին դիմել մասնագետի:

Վաղ ուշադրությունը օգնում է կանխել վիճակի ծանրացումը։