Որքա՞ն հաճախ են դեղեր անհրաժեշտ` հղիության ընթացքում:
Ֆիզիոլոգիական ընթացող հղիությունը, երբ կինն առողջ է և հղիությունն ընթանում է առանց ախտաբանության, որևէ դեղորայքային բուժում չի պահանջվում:
Դեղորայքային բուժում անցկացվում է, եթե հղիությունն ընթանում է ոչ ֆիզիոլոգիական ընթացքով, կամ կան կողմնակի հիվանդություններ, որոնք ի հայտ են գալիս հղիության ժամանակ, կամ եղել են մինչև այդ և անհրաժեշտ է բուժումը չընդհատել:

Հատկապես ինչո՞վ է պայմանավորված դեղերի վնասակար ազդեցությունը պտղի վրա:
Դեղորայքի ազդեցությանը հղիության ժամանակ տարբեր է: Մեծ նշանակություն ունի ո՛չ միայն դեղորայքի տեսակը, այլ նաև հղիության ժամկետը, որովհետև տարբեր ժամկետներում նրանց ազդեցության վտանգը տարբեր է:

Կան հղիության համար կրիտիկական ժամկետներ, որոնց ժամանակ, եթե հնարավոր է, ցանկալի չէ որևէ դեղորայք օգտագործել: Որքան հղիության ժամկետը մեծ է, այնքան դեղորայքի օգտագործման վտանգը նվազում է, և` հակառակը: Ամենաառաջին կրիտիկական ժամկետն է, երբ բեղմնավորված ձվաբջիջը պետք է իմպլանտացիայի ենթարկվի: Դա մոտավորապես բեղմնավորումից հետո 3-4 օրն է: Այդ ժամանակ լինում է՝ «կամ` ամեն ինչ, կամ` ոչինչ»: Այսինքն, այդ ժամանակ արտաքին վնասակար ազդակներից սաղմը կամ մահանում է, կամ` չի վնասվում:

Հղիության հաջորդ վտանգավոր ժամկետը բեղմնավորումից հետո 57-70-րդ օրերն է: Դա ամենապատասխանատու ժամկետն է, որովհետև համընկնում է ներքին օրգանների և պտղի ձևավորման ժամանակահատվածին: Եթե այս ժամկետում որևէ արտաքին վնասակար ազդակ լինի՝ դեղորայք, ռադիացիա, որևէ քիմիական նյութի ազդեցություն, ամենածանր հետևանքները կարող են լինել:

Կախված նրանից, թե հղիության որ ժամեկում է դա տեղի ունենում, կարող են այս կամ այն օրգանի ներարգանդային զարգացման խանգարումներ առաջանալ, որոնք հաճախ արտահայտվում են արատների ձևով (նյարդային, սիրտ-անոթային համակարգի, երիեկամների, տեսողության և այլն): Յուրաքանչյուր օրը նշանակություն ունի, թե ինչ օրգան կարող է վնասվել: Ռիսկային ժամկետ է նաև ընկերքի ձևավորումը (հղիության 12-րդ շաբաթը):
70 օրն անց ժամկետում, եթե մինչև այդ անատոմիական ձևավորման հետ կապված խնդիրներ չեն առաջանում, կարող են ազդել օրգան-համակարգերի ֆունկցիաների վրա:

Որքան հղիությունը մեծ է, այնքան վտանգներն ավելի քիչ են:

Որքանո՞վ է արտահայտված ընկերքի պաշտպանական դերը:
Բնության կողմից պտուղն ապահովված է, ընկերքը, ինչպես ասում են. «չինական պատ չէ», սակայն ինչ-որ չափով պտղին արտաքին ազդակներից պահպանում է:

Ընդհանրապես, օգտագործվող դեղերը, կախված իրենց մոլեկուլյար քաշից և չափից, կարող են ընկերքով անցնել կամ չանցնել: Խոշոր չափ և մեծ քաշ ունեցողները չեն անցնում և, փաստորեն, անվտանգ են պտղի համար: Ընկերքով անցնող դեղերի մեջ կան վտանգ ներկայացնող և անվտանգ դեղեր:
Կարևոր դեր ունի նաև ընկերքի վիճակը, որովհետև նորմայում ընկերքով չանցնող դեղն անգամ՝ ընկերքի ֆունկցիոնալ վիճակի խանգարման դեպքում, կարող է թափանցել և վնասել պտղին:

Ինչպե՞ս կողմնորոշվել դեղերի ազդեցությունների հարցում:
Ընդհանրապես դեղերի տեղեկատվական թերթիկներում միշտ նշվում է` արդյո՞ք այն կարելի է օգտագործել հղիության ժամանակ: Կան դեղեր, որոնք բացարձակ հակացուցված են, կամ` հարաբերական հակացուցված են, այսինքն, վտանգավոր են, բայց կարիքի դեպքում, երբ առանց դրանց հնարավոր չէ, նշանակվում են: Այս պարագայում պետք է առաջնորդվել բժշկի հրահանգներով

Ի՞նչ մոտեցում է ցուցաբերվում մոր հիվանդությունների դեպքում:
Մոր սոմատիկ, մեծ տարիքում ձեռք բերած հիվանդությունների (շաքարախտ, վահանաձև գեղձի ախտաբանություն, էպիլեպսիա)` հատկապես քրոնիկ դեպքերում, լուրջ խնդիր է առաջանում:

Ընտրվում են հնարավորին նվազագույն վտանգ ներկայացնող դեղեր: Օրինակ, շաքարային դիաբետով կանայք, որոնք դեղորայքը ստանում են պերօրալ, որի ընդունումը հեշտ է, բայց պտղի համար ցանկալի չէ, հաբերը փոխարինվում են ինսուլինով: Եթե հղին մինչ այդ ինսուլին չէր ստանում, այժմ նրա շաքարի մակարդակն արդեն ղեկավարվում է ինսուլինով, որն օրգանիզմի կողմից արտադրվող նյութ է, ընդամենը լրացվում է նրա պակասը և որևէ բացասական ազդեցություն չի ունենում:

Պարբերական հիվանդության դեպքում հղին շարունակում է ստանալ կոլխիցինը, որն այնքան էլ անվտանգ չէ, բայց որևէ այլ դեղով հնարավոր չէ փոխարինել:
Ուռուցքային հիվանդության ժամանակ կինը պարզապես պետք է չհղիանա: Չարորակ ուռուցքը և հղիությունը համատեղելի չեն` քիմիաթերապիան թույլ չի տա, որ պտուղը զարգանա: Իսկ եթե ուռուցքը ուշ է հայտնաբերվել և երեխան արդեն հասուն է, 1-2 ամիսը վտանգավոր փոփոխությունների չի հանգեցնի: Ընդհանրապես, այս ամենը շատ անհատական է յուրաքանչյուր դեպքի համար: Հարկ է նաև նախապես պարզել, թե որքանո՞վ է կարելի կոնկրետ դեպքում կնոջը` մայրանալ: Նա պետք է իր բուժող բժշկից հղիանալու թույտվություն: Այլապես հղիությունն ընդհատելը ևս խնդիր է:
Այն դեղերը, որոնք նշանակվում են մանկաբարձական, հղիության պահպանման նպատակով, ընթացիկ խնդիրների ժամանակ, անվտանգ են (կամ չեն անցնում ընկերքով, կամ` անցնելու դեպքում անվտանգ են):

Միշտ պետք է հաշվի առնել դեղի վտանգավորությունը, և թե որքանով է անհրաժեշտ հղիին:

Որքանո՞վ է դա հաջողվում:
Առաջին հերթին, կարևորվում է նախ` կնոջ կյանքը, այն միշտ բժշկի համար առաջնային է, ընտրության դեպքում գերադասվում է կնոջ կյանքը:
Հղիության հետ մեկտեղ կինը պետք է հասկանա, որ իր կյանքը փոխվում է և պետք է զգուշանա վնասակար, քիմիական նյութերի, ճառագայթող սարքերի հետ աշխատելուց: Պետք է անել հնարավորինը կնոջ անվտանգությունը պահպանելու համար: