Հղի կնոջ օրգանիզմում տեղի են ունենում մի շարք հորմոնալ և հեմոդինամիկ փոփոխություններ: Փոխվում է եղջրաթաղանթը, սնուցող արցունքաթաղանթի կազմությունը, որը կարող է լուսավախության և աչքի չորության պատճառ դառնալ:

Երբեմն առաջանում է կարճատեսության ուժեղացում՝ կապված եղջրաթաղանթի հաստացման հետ: Այս փոփոխությունն անցնում է ծննդաբերությունից հետո` մի քանի ամսվա ընթացքում:

Հղիության ժամանակ հանդիպող աչքի հազվադեպ բարդություններից է կոնվերգենցիայի խանգարումը՝ ակոմոդացիայի վատացման հետ համատեղ: Սրանք նույնպես ժամանակավոր են և երեխայի ծնվելուց շաբաթներ անց անհետք անցնում են:

Պետք է խիստ ուշադիր լինեն հատկապես ակնաբույժը և մանկաբարձ-գնեկոլոգը՝ հղիության ծանր բարդությունների՝ հեստոզների, պրեէկլամպսիայի և էկլամպսիայի ժամանակ, որոնց 30-100 տոկոս դեպքերում աչքի կողմից փոփոխություններ են դիտվում:

Ռիսկի խմբում են կարճատեսություն, ակնահատակի փոփոխություններ (պերիֆերիկ վիտրեո խորիոռետինալ դիստրոֆիա` ՊՎԽՌԴ) ունեցող և հատկապես շաքարային դիաբետով հիվանդ հղիները:

Նման դեպքերում ծննդալուծումը որոշվում է անհատականորեն և ոչ թե միոպիայի վիճակից, այլ ՊՎԽՌԴ-ի առկայությունից ու աստիճանից ելնելով:

Բոլոր հղիներն այդ կապակցությամբ հղիության 12-14 շաբաթականում պետք է այցելեն ակնաբույժին: Ծննդալուծմանը դիմելու խնդիրը վերջնականապես որոշվում է 35-37 շաբաթականում՝ ակնաբույժի հետազոտությունից հետո:

Ցանցենու լազերային կոագուլացիան հղիության ժամանակ

ՊԲԽՌԴ առկայության դեպքում՝ հղիի համաձայնությամբ, անհրաժեշտ է իրականացնել ցանցենու լազերային կոագուլացիա: Դրա հիմնական նպատակն է դիստրոֆիայի տարածքի սահմանափակումը, ինչը կարող է զարգանալ և առաջացնել ցանցենու շերտազատում:

Բուժման արդյունավետությունը գնահատվում է վերջին սեանսից 2 շաբաթ անց:

Եթե բոլոր զոննաները փակված են, ապա անհրաժեշտ է ստուգիչ հետազոտություն անցնել հղիության 35-37 շաբաթականում: Եթե դիստրոֆիայի ակտիվություն չի նկատվում, թույլատրվում է կնոջը ծննդալուծել բնական ճանապարհով: Հակառակ դեպքում հնարավոր է իրականացվի կեսարյան հատում: