Մարգարյան ծննդատուն է ընդունվել 55 տարեկան կին, ով երկար ժամանակ գանգատվել է քսվող արյունային արտադրությունից, սակայն ուշադրություն չի դարձրել և չի հետազոտվել:

Կլինիկայում կատարվեցին անհրաժեշտ հետազոտություններ, որոնց հիման վրա հայտնաբերվեց 25-27 շաբաթական հղիության չափերի միոմա (մոտ 20սմ):
Կրծքագեղձում առկա էր գոյացություն, որը,  ըստ հետազոտության տվյալների, բարորակ էր:

Հետազոտվել են նաև օնկոմարկերները, արգանդի պարանոցից և խոռոչից վերցվել են բիոպսիայի համար պատրաստուկներ, որոնց ուսումնասիրությունը վտանգավոր շեղումներ չի հայտնաբերել:

Քանի որ միոման ավելի հրատապ միջամտություն պահանջող խնդիր է, կատարվել է արգանդի հեռացում` պարանոցի հետ միասին:

Հաշվի առնելով միոմայի մեծությունը, այն սնուցող անոթների և արյան քանակը, վիրահատության ժամանակ փորձել ենք արյան առավելագույն քիչ կորուստ ունենալ: Սակայն նման դեպքերում միշտ էլ արյան փոխներարկման կարիք է լինում և ներարկվել է արյան մեկ մասսա /մեկ միավոր/:

Վիրահատությունից հետո պացիենտը 3-4 օր հսկվել է կլինիկայում և դուրս գրվել` լավացումով:

Եթե բուժառուն առաջին գանգատի դեպքում դիմեր բժշկի, կատարեր համապատասխան հետազոտություններ և ավելի վաղ վիրաբուժական միջամտություն իրականացվեր, հնարավոր է, վիրահատության ծավալն այլ լիներ,  արյան փոխներարկման կարիք չլիներ և պահպանվեր արգանդը:

Բայց հսկայական չափերով միոմայի պայմաններում դա հնարավոր չէր: Նման մեծության դեպքում միոման այլևս չի տարբերակվում արգանդի հյուսվածքից և տեխնիկապես անհնար է արգանդն առանձնացնել ու կատարել օրգան-պահպանող վիրահատություն: