Կրծքով կերակրումը հղիության և ծննդաբերության բնական շարունակությունն է։ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը (ԱՀԿ) և ՄԱԿ-ի Մանկական հիմնադրամը (ՅՈՒՆԻՍԵՖ) նշում են, որ կրծքի կաթը... նորածինների համար լավագույն սնունդն է, քանի որ այն պարունակում է երեխայի առողջության համար անհրաժեշտ բոլոր սննդարար տարրերը, ինչպես նաև հակամարմիններ, որոնք օգնում են պաշտպանել երեխայի իմունային համակարգը։

Կրծքով կերակրման օգուտները կանանց օրգանիզմի համար

Երիտասարդ մոր համար կրծքով կերակրումը ոչ պակաս օգտակար է, քան երեխայի համար։

• Կրծքով կերակրումը նպաստում է օրգանիզմի արագ վերականգնմանը` ծննդաբերությունից հետո։
  
  Կրծքով կերակրման ժամանակ կնոջ օրգանիզմում արտադրվում է օքսիտոցին հորմոնը, որն արագացնում է արգանդի ապաքինման գործընթացը, նվազեցնում է արյան ճնշումը, դադարեցնում է արյունահոսությունները։ Այսպես կոչված «լակտացիոն ամենորեան» առաջանում է պրոլակտին հորմոնի շնորհիվ, որը ճնշում է ձվազատումը և դաշտանը, ինչի հետևանքով կանխվում է սակավարյունության զարգացումը։
  
  
• Կրծքով կերակրումն ամրացնում է իմունային համակարգը։
  
  Նվազեցնում է լուրջ հիվանդությունների զարգացման ռիսկը, ինչպիսիք են՝ քաղցկեղը (հատկապես ձվարանների, արգանդի և կրծքագեղձերի), սրտանոթային հիվանդությունները (կայունանում է զարկերակային ճնշումը, նվազում է «վատ» խոլեսթերինի մակարդակը), արգանդի վարակները, շաքարային դիաբետը, օստեոպորոզը (այս շրջանում կալցիումն ավելի լավ է յուրացվում օրգանիզմի կողմից), տարածուն սկլերոզը, ռևմատոիդ արթրիտը։

Բացի այդ, կանանց մեծ մասի մոտ բացակայում են մաստոպաթիայի հետ կապված խնդիրները։ Սա պայմանավորված է հղիության ժամանակ տեղի ունեցած մետաբոլիկ փոփոխությունների հավասարեցմամբ, ինչպես նաև հորմոնալ վիճակի ամսական տատանումների բացակայությամբ և լակտացիոն ամենորեայով։

• Կրծքով կերակրումը նվազեցնում է սթրեսն ու հետծննդյան դեպրեսիայի զարգացման ռիսկը։
  
  Կրծքով կերակրմանն` ի պատասխան, օրգանիզմում արտադրվում են «երջանկության հորմոններ»՝ էնդորֆիններ։ Որքան հաճախ է մայրը կերակրում երեխային, այնքան իրեն լավ է զգում։
  
  
• Կրծքով կերակրումը նպաստում է կալորիաների ավելի մեծ ծախսին և ճարպաշերտի այրմանը խնդիրային գոտիներում։
  
  Կաթի արտադրության համար օրգանիզմը միջինում ծախսում է օրական մոտավորապես 500 կկալ։ Լակտացիայի ընթացքում փոխվում է նյութափոխանակությունը, ինչը նպաստում է որովայնի, ազդրերի և ուսերի շրջանում ճարպի «այրմանը»։ Այս առանձնահատկությունը բացատրվում է հենց այդ գոտիներում լիպազ ֆերմենտի ակտիվության բարձրացմամբ։