Միոման կարո՞ղ է անպտղություն առաջացնել:

Միոմաների մեծ մասը խոչընդոտներ չեն առաջացնում բեղմնավորման և հղիության զարգացման համար: Սակայն այն կանայք, որոնք ունեն սուբմիկոզ միոմաներ, դժվարությամբ են հղիանում և նրանց մոտ բարձր են վիժումների, բարդացած հղիությունների վտանգները:

Միոմայի առկայության դեպքում հնարավո՞ր են բարդություններ:

Հղիության վրա միոմայի ազդեցությունը կախված է նրա տեղակայումից: Միոմաները կարող են 1-2 սմ-ից հասնել մինչև արգանդի ամբողջ խոռոչի չափին: Եթե միոմատոզ հանգույցը չափերով մեծ չէ և տեղակայված է ընկերքից հեռու, ապա հղիությունն անցնում է առանց որևէ բարդության: Բայց անգամ փոքր միոման կարող է խանգարել և բարդացնել հղիության ընթացքն ընկերքին կամ արգանդի ելքին մոտ տեղակայման դեպքերում:  

Միոման կարող է ազդել երեխայի աճի վրա: Բացի այդ՝ ճնշելով պորտալարին և պտղին, կարող է արյան շրջանառության խանգարման և հիպօքսիայի պատճառ դառնալ:

Միոմատոզ հանգույցի չափերից և տեղակայումից կախված, երեխան կարող է ընդունել ծննդաբերության համար անբարենպաստ դիրք:
Հանդիպում են նաև խոշոր միոմատոզ հանգույցներ, որոնք կարող են դժվարացնել երեխայի ծնունդը: Իսկ եթե միոմատոզ հանգույցները տեղակայված են ընկերքի հետևում, մեծանում է ընկերքի շերտազատման վտանգը:

Ինչպե՞ս է միոմայի առկայությունն ազդում հղիության վրա` հղիության տարբեր ժամկետներում:

Հղիության երկրորդ եռամսյակում հնարավոր է միոմատոզ հանգույցի արագ աճ, երբեմն նաև՝ հանգույցում սնուցման խանգարում:

Երրորդ եռամսյակում մեծ չափերի միոման կարող է փոքրիկին խանգարել ընդունելու ծննդաբերության համար ֆիզիոլոգիական դիրք:

Մեծ չափի միոման երրորդ եռամսյակում կարող է բերել պտղի ներարգանդային աճի դանդաղման:

Կարո՞ղ է միոման հղիության ընդհատման պատճառ դառնալ:

Սուբմուկոզ միոմաները բարդացնում են հղիության ընթացքը  (կարող է պտուղը լավ չզարգանալ և այլն), և հնարավոր է նաև երբեմն հղիության ընդհատման պատճառ դառնան:

Ինչպե՞ս է ընթանում ծննդաբերությունը միոմայի առկայության դեպքում:

Արգանդի միոման կարող է, ընդհանուր առմամբ, բարդացնել ծննդաբերության ընթացքը և մեծացնել շտապ կեսարյան հատման հավանականությունը:

Այնուամենայնիվ, միոմաները հիմնականում լուրջ սպառնալիքներ չեն ծննդաբերության բարեհաջող ավարտի համար, և մեծ մասամբ կանայք ծննդաբերում են ինքնուրույն:

Ինչպե՞ս է հսկվում հղին, բուժման և կանխարգելման ինչպիսի՞մոտեցումներ կան:

Հետազոտությունները կատարվում են ըստ անհրաժեշտության: Եթե գանգատներ կան՝ սոնոգրաֆիկ հետազոտությունները պետք է ավելի հաճախ իրականացվեն, իսկ եթե անհրաժեշտություն չկա, ապա հղիության հսկողությունը և հետազոտություններն իրականացվում են` ինչպես սովորական հղիության ժամանակ:

Եթե միոման ախտորոշվել է նախքան հղիությունը և ուշացած ու մեծ չափերի, ապա, հաշվի առնելով հղիի տարիքը, արդեն կրած հղիությունների քանակը, յուրաքանչյուր դեպքի համար կայացվում է անհատական որոշում՝ հղիությունը պահպանե՞լ, թե՞ ոչ: